برگ بی برگی
برگ بی برگی تو را چون برگ شد / جان باقی یافتی و مرگ ، شد
هر انسانی با به اشتراک گذاشتن علایقش خوشحال تر خواهد بود . پس من نیز اینجایم ... اصطلاح "برگ بی برگی" که برای عنوان این وبلاگ انتخاب شده یکی از اصطلاحات به کار رفته در مثنوی است و به معنای این است که در مسیر رسیدن به حق باید از همه چیز گذشت تا به برگ حقیقی رسید ....
این وبلاگ مختص مثنوی و غزلیات حضرت مولانا است ... گاهی روز نوشت هایی نیز می نویسم ..
در این راه از تعلیقات دکتر استعلامی ، شرح دکتر سروش ، گفته های استاد ورد، استاد چترایی، استاد سامع و استاد آذرخش بهره برده ام ...
پیوندها
- اشعار استاد اکبر جمشیدی : پدربزرگ عزیزم
- شور : خواهرم نگین
- یکی بود ، یکی نبود ( امیر یزدان )
- معرفت ( وحید عمرانی )
- جمال حق ( شاهد )
- یادداشتهای یک معلم (جناب عطری)
- يادداشتهاي شبانه ( جناب امامی )
- در آستانه ی خورشید (جناب احمدی)
- شعر کوتاه ( وحید عمرانی )
- گلبن ( مهدی تقی نژاد )
- اسیر شماره 11791 ( دکتر حمید )
- فصل خدا ( بانوی اردیبهشتی )
- دست نوشته ها ( فاطمه س )